الشيخ محمد تقي فلسفي
26
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
على ( ع ) ميفرمود : من وجد ماء و ترابا ثمّ افتقر فابعده اللَّه « 1 » كسى كه آب و خاك يعنى نيروى طبيعى در اختيار دارد و نيروى انسانى خود را براى بهرهبردارى به كار نمىبندد و با فقر و گدائى ميگذراند نفرين و لعنت بر او باد . « راسل ميگويد : در ازمنهء قديم دو ميل مربع زمين آن هم زمينى كه « به قدر كافى بالطبع حاصلخيز باشد براى كفاف آذوقهء ساليانهء يكى از « افراد انسان لازم بوده است . امروز در انگلستان يك ميل مربع « معاش 750 نفر را فراهم مىكند ، يعنى هزار و پانصد برابر اوقاتى « كه هنوز استعداد بشرى موفق باختراعات نشده بود . اين كيفيت « البته بيشتر مربوط بصنعت است . » كشاورزى در تمام اديان الهى يك شغل مقدّس شناخته شده و پيشوايان مذهبى در هر عصر علاوه بر آنكه خود با كمال علاقهمندى به كار كشاورزى اشتغال داشتند مردم را نيز به اين كار وادار ميساختند . آباد كردن زمين كه خواستهء خداوند بزرگ است و همچنين بهرهبردارى از منابع و ذخائر آن بصور مختلف ميسّر است و يكى از بهترين طرق آن كه در روايات اسلامى مورد تشويق و ترغيب قرار گرفته مسألهء كشاورزى است . عن ابى جعفر عليه السّلام : خير الاعمال زرع يزرعه فيأكل منه البرّ و الفاجر . « 2 » امام باقر عليه السّلام فرموده : بهترين كارها زراعت است كه نفعش عايد عموم مىشود و از محصول آن نيكوكاران و بدكاران ارتزاق ميكنند .
--> ( 1 ) بحار جلد 23 صفحهء 19 ( 2 ) بحار 23 ، صفحهء 20